جمهوری دومینیکن: قوانین ورود برای مسافرانآخرین بررسی:آخرین بهروزرسانی:وضعیت دادههاآخرین بررسی:آخرین بهروزرسانی:
جمهوری دومینیکن:نقشه الزامات ویزا
بررسی کنید اتباع کدام کشورها برای ورود به این کشور به ویزا نیاز دارند و اتباع کدام کشورها میتوانند بدون ویزا وارد شوند.
جمهوری دومینیکن: مدارک و شرایط لازم برای ویزا و ورود
ممکن است شرایط ویزا تغییر کند. همیشه تازهترین اطلاعات را از منابع رسمی دولتی تأیید کنید.
الزامات ورود بدون ویزا
- به طور کلی، مسافر خارجی که با هدف توریستی وارد میشود باید پاسپورتی با اعتبار حداقل شش ماه داشته باشد، بلیت ورود و بازگشت خود را از طریق هوایی، دریایی یا زمینی ارائه کند، آدرس ثابت اقامت در کشور را اعلام کند و بتواند نشان دهد که منابع مالی کافی برای پوشش هزینههای خود در طول سفر را دارد.
- در مورد اعتبار پاسپورت، یک استثنای موقت فقط برای برخی تابعیتها و سفرهای توریستی تا تاریخ 31 دسامبر 2026 اعمال میشود. در چارچوب این استثنا، کافی است پاسپورت در طول سفر، اقامت در کشور و خروج از کشور معتبر باشد. اعمال یا عدم اعمال این استثنا باید بر اساس تابعیت مسافر و هدف سفر بررسی شود.
- گردشگران خارجی باید بلیت رفت و برگشت داشته باشند. شرکتهای هواپیمایی تجاری موظفند قبل از پذیرش مسافر در هواپیما، بلیت رفت و برگشت را بررسی کنند. این الزام برای اتباع جمهوری دومینیکن و خارجیان مقیم قانونی در کشور اعمال نمیشود.
- مسافری که بدون ویزای کنسولی با هدف توریستی وارد میشود، مگر اینکه معاف باشد، مشمول کارت توریست میشود. کارت توریست یک ویزای کنسولی نیست، بلکه یک سند مالی و ورودی یکبار مصرف است که ورود بدون ویزا با هدف توریستی به کشور را مجاز میکند. هزینه آن 10 دلار آمریکا است. در بنادر دریایی و مرزهای زمینی، پرداخت به صورت 10 دلار آمریکا یا 10 یورو قابل قبول است. هزینه کارت توریست برای مسافرانی که از طریق هوایی میآیند در قیمت بلیط هواپیمای صادر شده در خارج از کشور لحاظ میشود. در ورود از طریق زمینی یا دریایی، کارت از فروشگاههای رسمی مجاز تهیه میشود.
- کارت توریست فقط برای یک بار ورود قابل استفاده است و حداکثر 30 روز حق اقامت میدهد. برای اقامت طولانیتر، باید از اداره کل مهاجرت درخواست تمدید کرد و هزینه تعیین شده بر اساس مدت اقامت را پرداخت نمود. با کارت توریست نمیتوان به کار پولی، فعالیت تجاری، تحصیل منظم یا هرگونه فعالیت غیر از توریستی پرداخت. گردشگران خارجی زیر سن قانونی نیز مگر اینکه معاف باشند، مشمول کارت توریست هستند.
- هر مسافری که با پرواز تجاری وارد کشور میشود یا از آن خارج میشود باید فرم الکترونیکی ورود-خروج رایگان را تکمیل کند. E-Ticket یک مجوز سفر الکترونیکی یا ویزای الکترونیکی نیست. این یک فرم اجباری اظهار مسافر است که اطلاعات مهاجرت، گمرک و بهداشت را ترکیب میکند. این فرم باید قبل از رسیدن به میز هواپیمایی در فرودگاه تکمیل شود؛ پس از مشخص شدن اطلاعات پرواز، میتوان ماهها قبل آن را پر کرد.
- در فرم E-Ticket اطلاعات نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد، جنسیت، محل تولد، تابعیت، شماره پاسپورت، آدرس ایمیل، آدرس اقامت، شغل، وضعیت تأهل، شماره پرواز، شرکت هواپیمایی، هدف سفر، مدت اقامت، نقاط ورود و خروج و اطلاعات محل اقامت درخواست میشود. در اقامتهای خصوصی، باید آدرس کامل شامل استان، شهرداری، محله، خیابان و پلاک ارائه شود. در صورت لزوم، اطلاعات بار، پول یا کالای همراه، مسیر ترانزیت، سابقه سفرهای اخیر و اظهارنامه سلامت نیز تکمیل میشود.
- حداکثر هفت نفر از یک خانواده که با هم سفر میکنند میتوانند در یک فرم E-Ticket ثبت نام شوند. شخصی که فرم را پر میکند میتواند حداکثر شش عضو خانواده را همراه خود اضافه کند. برای گروههای بزرگتر باید فرم جداگانه تنظیم شود. پس از تکمیل فرم ورود، میتوان از کد QR ایجاد شده اسکرینشات گرفت یا پرینت آن را همراه داشت. کد QR ممکن است در ورود به کشور در بازرسی گمرک درخواست شود.
- برای مسافرانی که با پروازهای خصوصی، وسایل نقلیه دریایی غیرتجاری، کشتیهای مسافربری و کشتیهای کروز میآیند، به جای فرم الکترونیکی، میتوان از فرمهای فیزیکی مهاجرت و گمرک استفاده کرد. فرم مورد استفاده بسته به نوع حمل و نقل متفاوت است.
- الزام گواهی واکسن تب زرد بسته به محل عزیمت مسافر، سابقه سفرهای اخیر، سن و مسیر ترانزیت متفاوت است. مسافرانی که مشمول این الزام هستند باید در گواهی بینالمللی واکسیناسیون یا پیشگیری نشان دهند که واکسن در زمان لازم قبل از سفر تزریق شده است. در برخی موارد، تزریق واکسن حداقل ده روز قبل از ورود الزامی است. برای کودکان خردسال، مسافران باردار، مسافران ترانزیت کوتاهمدت فرودگاهی یا افرادی که موارد منع پزشکی دارند، ممکن است استثنائات مشروط اعمال شود؛ در صورت استثنای پزشکی، ممکن است گزارش پزشکی درخواست شود.
الزامات درخواست ویزای کنسولی
- درخواست ویزا باید به سفارت یا کنسولگری جمهوری دومینیکن که مسئول محل اقامت متقاضی است یا برای وی مجاز شده است، ارائه شود. در صفحه خدمات مرکزی، کانالهای درخواست به صورت حضوری و از طریق ایمیل نشان داده شده است. هیچ سیستم ویزای الکترونیکی عمومی در دسترس نیست.
- متقاضی باید فرم رسمی ویزا را به طور کامل تکمیل و امضا کند. بسته به نسخه مورد استفاده نمایندگی، فرم میتواند با کامپیوتر، ماشین تحریر یا با حروف درشت خوانا پر شود. در فرم اطلاعات شخصی، اطلاعات تولد و تابعیت، شغل، آدرس اقامت، اطلاعات پاسپورت و هویت، وضعیت تأهل، اطلاعات همسر، تاریخ سفر، مدت اقامت، هدف سفر، آدرس محل اقامت، محل کار یا تحصیل، شخص تأمینکننده هزینه، سفرهای گذشته، ویزاهای قبلی، رد ویزا، قصد کار یا تحصیل و افراد همراه اعلام میشود.
- فرم باید توسط متقاضی امضا شود. در فرم مرکزی مکانهایی برای اثر انگشت انگشتان اشاره راست و چپ وجود دارد.
- به طور کلی یک قطعه عکس روبهرو با زمینه سفید ارائه میشود. در بخشهای مختلف صفحه ویزای مرکزی، اندازه عکس هم 2 × 2 اینچ و هم 4 × 5 سانتیمتر منتشر شده است.
- پاسپورت اصلی باید حداقل شش ماه اعتبار داشته باشد. از افرادی که در کشور محل درخواست تبعه نیستند، ممکن است کپی خوانا از کارت اقامت معتبر یا مدرک اقامت قانونی درخواست شود. بسته به نوع ویزا، ممکن است کارت شناسایی ملی و کپی ویزاهای قبلی جمهوری دومینیکن و سایر کشورها نیز درخواست شود.
- برای درخواست ویزای توریستی، ممکن است نامه درخواست امضا شده توسط متقاضی یا نماینده وی درخواست شود. در این نامه باید نام متقاضی، محل اقامت، شغل، توان مالی و هدف سفر ذکر شود. رزرو پرواز رفت و برگشت به روز و رزرو هتل یا نامه دعوت حاوی آدرس و اطلاعات تماس شخص ارائهدهنده اقامت باید ارائه شود.
- توان مالی میتواند با گواهی اشتغال به کار، نامههای بانکی، مدارک حساب سپرده یا جاری، گردش حساب، اسناد مالکیت املاک، کسب و کار، زمین یا خودرو اثبات شود. برای ویزای توریستی، در چکلیست خلاصه مرکزی، گواهی بانکی نشاندهنده گردش حساب سه ماه اخیر و نامه اشتغال به کار ذکر شده است.
- اگر از یک ضامن یا حامی مالی در جمهوری دومینیکن استفاده شود، ممکن است نامه تضمین محضری و تأیید شده توسط دادستانی کل جمهوری درخواست شود. نامه تضمین باید بیان کند که بازدیدکننده بیش از مدت مجاز نمیماند، فعالیتی خارج از هدف ویزا انجام نمیدهد و در صورت لزوم هزینههای بازگشت، اخراج یا سایر هزینههای احتمالی در کشور توسط ضامن پرداخت خواهد شد. مدرک هویت شخص امضاکننده تضمین نیز باید به پرونده اضافه شود.
- اگر شخصی که به نمایندگی از متقاضی زیر سن قانونی درخواست میدهد مادر یا پدر نباشد، باید اجازه والدین یا قیم قانونی ارائه شود. بسته به نوع درخواست و رابطه خانوادگی، ممکن است گواهی تولد، گواهی ازدواج یا سایر مدارک اثبات رابطه خانوادگی درخواست شود.
- بسته به نوع ویزا، ممکن است گواهی سوءپیشینه از کشورهای محل اقامت در پنج سال گذشته، گواهی تولد یا ازدواج، قرارداد کار، نامه کارفرما، مدارک ثبت شرکت، نامه پذیرش دانشگاه، مدرک بورسیه یا حمایت مالی، مدرک تحصیلی، رزومه یا گزارش پزشکی درخواست شود. این مدارک برای تمام درخواستهای ویزای توریستی کوتاهمدت عمومی نیستند؛ بسته به هدف ویزا و وضعیت متقاضی تعیین میشوند.
- مدارک رسمی مانند تولد، ازدواج، سوءپیشینه، اشتغال و سایر مدارک صادر شده در کشورهای خارجی، در صورت درخواست در چکلیست نوع ویزای مربوطه، باید تأیید (legalization) یا آپوستیل شوند. مدارک به زبان غیر از اسپانیایی باید توسط مترجم رسمی قضایی به اسپانیایی ترجمه شوند؛ در صورت لزوم، هم اصل مدرک و هم ترجمه باید تأیید یا آپوستیل شوند.
- در تعرفه هزینه کنسولی مرکزی، ویزای توریستی یکبار ورود 100 دلار آمریکا، ویزای توریستی چندبار ورود 150 دلار آمریکا، ویزای تجاری یکبار ورود 150 دلار آمریکا، ویزای تجاری چندبار ورود 200 دلار آمریکا، ویزای تجاری چندبار ورود با هدف کاری 200 دلار آمریکا، ویزای دانشجویی 100 دلار آمریکا، ویزای عضو خانواده وابسته 150 دلار آمریکا، ویزای اقامت استاندارد 200 دلار آمریکا و ویزای کارگر موقت 95 دلار آمریکا است. ویزای اقامت برای بازنشستگان یا دارندگان درآمد منظم 200 دلار آمریکا و ویزای اقامت سرمایهگذار 250 دلار آمریکا است. برای ویزاهای دیپلماتیک، رسمی و تشریفاتی، هزینه در تعرفه مرکزی صفر نشان داده شده است.
- مدت زمان پردازش رسمی مرکزی 10 تا 20 روز کاری است. مقام مجاز میتواند متقاضی یا ضامن در جمهوری دومینیکن را برای مصاحبه دعوت کند، مدارک اضافی درخواست کند و حتی در صورت ارائه پرونده کامل، ویزا را رد کند. توصیه میشود قبل از تأیید ویزا، بلیط هواپیمای غیرقابل استرداد خریداری نشود.
- ویزای توریستی یکبار ورود به صورت یک بار ورود و با اعتبار برای استفاده ظرف 60 روز صادر میشود، و ویزای توریستی چندبار ورود به صورت دو بار ورود در مدت 60 روز صادر میشود. ویزای تجاری یکبار ورود میتواند برای 60 روز و یک بار ورود، و ویزای تجاری چندبار ورود میتواند برای یک سال و چند بار ورود صادر شود. ویزای تجاری چندبار ورود با هدف کاری میتواند یک سال اعتبار داشته باشد. ویزای اقامت یکبار ورود است و باید ظرف 60 روز استفاده شود؛ پس از ورود به کشور، باید مراحل مهاجرتی تکمیل شود. برخی از دارندگان ویزای کاری، وابسته و اقامت باید ظرف 30 روز از ورود به کشور به اداره کل مهاجرت مراجعه کنند.
- مسافران دارای ویزای کنسولی نیز باید در پروازهای تجاری فرم رایگان E-Ticket را تکمیل کنند و از شرط بلیت رفت و برگشت و قوانین بهداشتی مرتبط با سابقه سفر تبعیت کنند.